Druga połowa XVIII wieku

Flaga Danii Dannebrog
Pod koniec XVIII wieku w Duńczykach nasiliło się poczucie tożsamości narodowej.

W XIII wieku Dania była królestwem zamieszkałym przez różne grupy etniczne, posługujące się różnymi językami. Elementami łączącymi te grupy była osoba monarchy i wspólny kościół. Duński król sprawował w tym okresie władzę nad Danią, Norwegią, Szlezwikiem i Holsztynem, a także nad wyspami w Indiach Zachodnich oraz terytoriami położonymi na Północnym Atlantyku: Islandią, Grenlandią i Wyspami Owczymi.

Po koniec XVIII wieku zamożna klasa średnia w Danii zaczęła przywiązywać coraz większe znaczenie do pojęcia narodowości. W 1776 roku uchwalone zostało pierwsze prawo o obywatelstwie, które zakładało m.in., że zatrudnienie w państwie duńskim mogły podejmować wyłącznie osoby urodzone w Danii, Norwegii, Szlezwiku lub Holsztynie. Była to reakcja na rządy Johanna Friedricha Struensee, który zatrudnił wielu urzędników pochodzenia niemieckiego. Celem nowego prawa było również złagodzenie wrogich nastrojów wobec niemieckich urzędników.

Komentarze

Dodaj artykuł za darmo
Specjalista SEO