Nagroda filmowa Ole dla „Melancholii”

Duńskie Stowarzyszenie Krytyków Filmowych Online przyznało po raz pierwszy nową duńską nagrodę filmową. Nazwa nagrody „Ole Roku” to ukłon w kierunku znanego krytyka filmowego Ole ’Bogarta’ Michelsena, który w przeciwieństwie do wielu innych ikon filmowych, na których cześć nazywa się festiwale, nagrody czy budynki, żyje i jest dumny z takiego wyróżnienia.

„Olka” Roku wręczono po raz pierwszy 19 lutego 2012 roku. Stowarzyszenie Krytyków Filmowych Online (Sammenslutning af Online Filmkritikkere - w skrócie SOF) zostało powołane przez sześć duńskich portali filmowych (CinemaZone, Film-nyt, Filmnoter przy Den2radio, Filmz, Kultunaut oraz OnFilm), które razem każdego miesiąca docierają do 1.595.000 odbiorców.

Aż trzy nagrody Ole (za najlepszy film, najlepsza rolę kobiecą i drugoplanową rolę kobiecą) odebrał przedstawiciel Zentropy, stworzonej przez Larsa von Triera, która wyprodukowała nagrodzone filmy.

Różne gatunki filmowe

Największą niespodzianką jest „Olek” przyznany najlepszemu aktorowi 2011 roku. Nagroda ta trafiła do Madsa Brüggera, odtwórcy tytułowej roli w filmie dokumentalnym pt. "Ambasador" (Ambassadøren).

Postanowiono bowiem nie dzielić filmów w zależności od gatunku. Według przewodniczącego SOF Mortena Vejlgaarda Justa, powstające w dzisiejszych czasach filmy mają często cechy wielu gatunków filmowych np. "Walc z Bashirem" jest filmem animowanym o elementach fabularno-dokumentalnych. Podobnie jest z "Ambasadorem", który mimo, że jest filmem dokumentalnym, opowiada fabularną historię.

Ambasadora będziemy mogli w Polsce obejrzeć w ramach Planete Doc Review w maju 2012 roku.

Laureaci po raz pierwszy rozdanych nagród Ole Roku 2012:
Najlepszy film: Melancholia
Najlepsza rola kobieca: Kirsten Dunst - Melancholia
Najlepsza rola męska: Mads Brügger - Ambasador (Ambassadøren)
Najlepsza drugoplanowa rola kobieca: Charlotte Gainsbourg - Melancholia
Najlepsza drugoplanowa rola męska: Lars Ranthe - Dirch
Najlepszy film zagraniczny: Oslo, 31. sierpień (Oslo, 31. august)
Najlepsza scena filmowa: "Scena pogrzebu" w filmie Simona Stahosa Magia w powietrzu (Magi i luften)